Η δεύτερη ημέρα του Φεβρουαρίου ανακάτεψε την τράπουλα στις αγορές συναλλάγματος. Σχεδόν την ίδια στιγμή, συνήλθαν οι συνεδριάσεις νομισματικής πολιτικής των μεγαλύτερων κεντρικών τραπεζών του κόσμου. Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ ανακοίνωσε την αύξηση των επιτοκίων της την Τετάρτη, ενώ η Τράπεζα της Αγγλίας και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αποφάσισαν για τα επιτόκια την Πέμπτη.
Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ αποφάσισε να αυξήσει το βασικό της επιτόκιο κατά 0,25 ποσοστιαίες μονάδες, επιβεβαιώνοντας την αναμενόμενη επιβράδυνση των προσπαθειών της για την καταπολέμηση του πληθωρισμού.
Αντίθετα, η Τράπεζα της Αγγλίας αύξησε το επιτόκιό της κατά 0,5 ποσοστιαία μονάδα, τη δέκατη συνεχή αύξηση του επιτοκίου.
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αύξησε επίσης το βασικό της επιτόκιο, όπως αναμενόταν.
Καθαρά σύμφωνα με τα εγχειρίδια οικονομικών, το δολάριο ΗΠΑ θα έπρεπε να πληρώσει περισσότερο για τέτοιες αλλαγές, καθώς η Fed αύξησε τα επιτόκια στη μικρότερη διάσταση.
Όμως η πραγματικότητα είναι ότι ο χαμένος των δύο πρώτων ημερών του Φεβρουαρίου είναι η βρετανική λίρα.
Η λίρα έχασε σημαντικά έναντι του ευρώ, υποχωρώντας σε χαμηλό τεσσάρων μηνών. Αυτό μπορεί να φαίνεται παράδοξο.
Ειδικά όταν η Τράπεζα της Αγγλίας έχει καταστήσει σαφές ότι δεν έχει τελειώσει με την αύξηση των επιτοκίων.
Αντίθετα, η Fed επιβραδύνει και πλησιάζει σιγά-σιγά στην κορυφή των επιτοκίων που είχε δηλώσει προηγουμένως.
Ίσως ένα παρόμοιο μήνυμα να έρθει και από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, καθώς σύμφωνα με μια προκαταρκτική εκτίμηση, ο πληθωρισμός στη ζώνη του ευρώ μειώθηκε απροσδόκητα απότομα από 9,2% τον Δεκέμβριο σε 8,5% τον Ιανουάριο.
Οι επενδυτές σηματοδοτούν έτσι ότι οι διαφορές των επιτοκίων δεν είναι το παν και ότι έχουν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στις οικονομικές προοπτικές αυτή τη στιγμή.
Και αυτό είναι πιο ελκυστικό για τις ΗΠΑ και πιθανότατα για την ευρωζώνη παρά για το Ηνωμένο Βασίλειο.
Πηγή: Indyk, Matthew (Reuters)